Heden ten dagen is nascholing minstens zo belangrijk als de oorspronkelijk genoten scholing voor een bepaald beroep. De tijd dat een behaald diploma de garantie voor een carrière lange kennis en kunde voldoende is, ligt ver achter ons. Liefst spreken wij over continue educatie. Immers in onze maatschappij gaan de ontwikkelingen wel erg snel. Zaken die vandaag futuristisch lijken zijn morgen alweer achterhaald. De gezondheidszorg vormt hierop geen uitzondering. Voor BIG geregistreerde gezondheidsmedewerkers vindt iedere 5 jaar herregistratie plaats. Voldoet iemand niet (meer) aan de eisen dan is het einde van het beroep daar. Voor niet-BIG geregistreerde is de beroepsgroep verantwoordelijk voor ethisch verantwoorde nascholing. Dat is lang niet altijd even gemakkelijk, want het creëren van een goed programma in een aangename omgeving vraagt om financiering. In de zorg gaan enorme bedragen geld om. Zo tekent het ulcus cruris voor ruim 1% van het totale gezondheidsbudget. En dan te bedenken dat de helft van de veneuze ulcera te voorkomen zijn door middel van een tijdige en adequate sanering van de oppervlakkige veneuze insufficiëntie. Een deel van dat geld gaat naar industrieën die producten aan de zorg leveren. En deze steven een mooie winst na en zetten hiervoor veel middelen in om hun product te slijten. Doordat meerdere bedrijven min of meer hetzelfde product op de markt brengen, ontstaat wel concurrentie, hetgeen volgens de economische wetten de prijs drukt, maar ook eenzijdige voorlichting doordat een specifiek bedrijf zijn eigen belang uiteraard vooropstelt. Niet voor niets mogen farma-industrieën hun satellietsymposia tijdens congressen niet in het officielel congresprogramma laten vermelden. Naast de medewerkers in de zorg is het de industrie die een beroep doen op het zorgbudget. Het mag dus niet zo zijn dat door eenzijdige nascholing bepaalde producten vermarkt worden door goede verkooptechnieken waardoor het zorgbudget onnodig uitgeput wordt. Eenzijdig gesponseerde nascholing brengt zeker dit risico met zich mee.

Nascholing dient aan bepaalde voorwaarden te voldoen. De belangrijkste voorwaarden zijn onafhankelijkheid en het onderbouwen waarop visies gegeven tijdens de nascholing gebaseerd zijn; liefst op basis van het principe van evidence based medicine. Echter moet er ook ruimte gegeven worden aan de visie van een breed erkend expert. Zogenaamde experience based medicine. Het onderwerp van meerdere zijden belichten draagt bij tot een evenwichtige en uitgebalanceerde nascholing zodat de deelnemer zelf zijn conclusies kan trekken.

Onafhankelijke nascholing kost de deelnemer doorgaans meer geld dan de door de industrie gesponsorde nascholing. Gelukkig leven wij in een land waar de zorgverleners doordrongen zijn dat kwalitatief goede nascholing ook geld kost. Ook aan onafhankelijke nascholing kan de industrie een steentje bijdragen door van de congresorganisatie een ruimte te huren van waaruit zij zich aan de deelnemers kunnen presenteren. Maar deze vorm van sponsering heeft geen enkele invloed op deinhoud en vorm van de nascholing. Voor geaccrediteerde nascholing dient het principe van onafhankelijke nascholing volledig gerespecteerd te worden. Alleen hierdoor kan de bevolking in zijn geheel en de patiënt in het bijzonder vertrouwen hebben in een goed geschoolde zorgverlener. Laten wij met z’n allen trots zijn op de onafhankelijke nascholing voor zorgmedewerkers.

Banholt, 15-05-2019

Prof. dr H. A. Martino Neumann, dermatoloog